Ελληνικά-Ευρωπαϊκά Μαθητικά Συνέδρια

Τα Συνέδρια συμβάλουν στον συντονισμό της συνεργασίας ανάμεσα σε νέους, κυρίως, πολίτες της Ευρώπης στον τομέα της Εκπαίδευσης, της Επιστήμης, του Πολιτισμού και της Επικοινωνίας.

Πολιτισμός

Ένας θησαυρός για μια καινοτόμο και εξωστρεφή ανάπτυξη αλλά και ένας πυλώνας εκπαίδευσης.

Ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) μετέφρασε τη αγγλική λέξη «civilisation» και την χρησιμοποίησε στην σύγχρονη Ελλάδα με τον όρο «πολιτισμός».
Ο όρος πολιτισμός ταυτίστηκε με τα μεγάλης αξίας προϊόντα του τρόπου ζωής ενός πληθυσμού. Αυτά έχουν να κάνουν με την τέχνη, την φιλοσοφία και τις επιστήμες. Η έννοια του πολιτισμού διερευνήθηκε από τον ιστορικό Febvre (Lucien Febvre, 1878–1956) και αποδόθηκε ως η αρετή της διακριτικότητας, της ειλικρίνειας και της ευγένειας.

Ο Πολιτισμός θεωρείται βασικός πυλώνας της βιώσιμης ανάπτυξης. Έχει την δυνατότητα να κινητοποιεί και να ευαισθητοποιεί τους πολίτες προς νέες κατευθύνσεις και να δημιουργεί ταυτότητα για έναν τόπο, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς τρόπους.

εκπαιδευτικές-δραστηριότητες-ελληνικά-ευρωπαϊκά-μαθητικά-συνέδρια

Ο ρόλος του Πολιτισμού στην ανάπτυξη

Ο όρος «πολιτισμός» είναι πολυδιάστατος. Χαρακτηρίζει την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει με δημιουργία και ευαισθησία κάτι ανώτερο από την υλική του υπόσταση. Οι θετικές ή αρνητικές επιδράσεις του πολιτισμού επιδρούν από ένα μικρό κοινωνικό σύνολο έως ολόκληρο τον κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια ο πολιτισμός αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο από διεθνείς οργανισμούς ως κρίσιμος παράγοντας για την εμπλοκή των τοπικών κοινωνιών στην πνευματική ανάπτυξη. Επιπλέον, θεωρείται η βασική προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή και τη δυνατότητα των κοινωνιών να εξελίσσονται.

Ταυτόχρονα, ο Πολιτισμός θεωρείται βασικός πυλώνας της βιώσιμης ανάπτυξης. Έχει την δυνατότητα να κινητοποιεί και να ευαισθητοποιεί τους πολίτες προς νέες κατευθύνσεις. Δημιουργεί ταυτότητα για έναν τόπο, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς τρόπους.

Το κληροδότημα τόσο από φυσικά αντικείμενα όσο και από άυλα χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας ονομάζεται «Πολιτιστική Κληρονομιά» ή «εθνική κληρονομιά» ή απλά «κληρονομιά». Πρόκειται για αντικείμενα τα οποία έχουν κληροδοτηθεί από τις παλαιότερες γενιές και διατηρούνται στο παρόν ενώ παράλληλα παραχωρούνται στο μέλλον για να επωφεληθούν οι επόμενες γενιές.

Ο όρος «Πολιτιστική Κληρονομιά» περιλαμβάνει:

Η φυσική ή απτή πολιτιστική κληρονομία ονομάζεται «Πολιτιστική Ιδιοκτησία». Ουσιαστικά αναφέρεται σε κτήρια και ιστορικά μέρη, μνημεία, βιβλία, ντοκουμέντα, έργα τέχνης, μηχανές, ρουχισμό καθώς και άλλα αντικείμενα που θεωρούνται αξιόλογα ώστε να διατηρηθούν στο πέρασμα του χρόνου.

Τα μη ψηλαφητά χαρακτηριστικά μίας κοινωνίας ονομάζονται «Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά». Τα χαρακτηριστικά αυτά διατηρούνται από κοινωνικά έθιμα.Πρόκειται για τις κοινωνικές αξίες και τις παραδόσεις, τα έθιμα και πρακτικές, τις αισθητικές και τις πνευματικές αντιλήψεις, την καλλιτεχνική έκφραση, την γλώσσα και άλλες πτυχές της ανθρώπινης πολιτιστικής δραστηριότητας.

Ένα σημαντικό κομμάτι «Κληρονομιάς» κάθε κοινωνίας είναι η «Φυσική Κληρονομιά». Περιλαμβάνει την ύπαιθρο, το φυσικό περιβάλλον, την «βιοποικιλότητα» δηλαδή όπως την χλωρίδα και την πανίδα, και την «γεωποικιλότητα» όπως την ορυκτολογία, την παλαιοντολογία.

Η αναγνώριση, η προστασία και η διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς έχει τεθεί υπό την προστασία του Εκπαιδευτικού Επιστημονικού και Πολιτιστικού Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, την UNESCO.

Στις 16 Νοεμβρίου 1972 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO η Συνθήκη για την προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς. Έκτοτε, τα κράτη αναγνωρίζουν ότι οι χώροι που βρίσκονται στην επικράτειά τους και έχουν εγγραφεί στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αποτελούν παγκόσμια κληρονομιά «για την προστασία της οποίας είναι υπεύθυνη η διεθνής κοινότητα, που πρέπει να εργαστεί ως σύνολο για αυτό τον σκοπό». Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς.